Blog Archives

Smakowanie turystyczne jako forma kulturowej percepcji

W perspektywie globalizacji turystyka jawi się w nowoczesnym świecie jako przywilej lub konieczność ludzi będących w ruchu, skazanych na przemieszczanie się. Zygmunt Bauman (2000: 92-120) nazywa ich odpowiednio turystami i włóczęgami. Zarówno ‘turyści’, jak i ‘włóczędzy’ poddawani są, choć w różny sposób i w imię różnych celów, oddziaływaniu wielkiego międzynarodowego biznesu reklamy, hegemonii telewizji i wpływowi technologii informatycznej. Globalna masowa kultura narzuca pewne wzory i mody, lecz jednocześnie poszukuje tego, co oryginalne i egzotyczne, regionalne i lokalne (Robertson 1992; Cynarski 2003). Właśnie dla spotkania kultur, dialogu i kulturowych wymian, jakie realizowane są na gruncie działalności turystycznej, czy może raczej przez sam społeczny fakt ożywionego ruchu turystycznego, istotne są walory kulturowe lub przyrodnicze, których wspólnym mianownikiem jest jakaś wyjątkowość bądź niepowtarzalność. Wyjątkowość walorów turystycznych postrzegamy wszelkimi zmysłami, zwłaszcza wzrokowo. Niebagatelną rolę odgrywają jednak również zmysły powonienia i smaku. Jeżeli pojęcie paradygmatu rozumieć będziemy wąsko – jako perspektywę badawczą odniesioną do jednej dziedziny wiedzy lub jako dominującą metodę, nasze rozważania dotyczące percepcji turystyki i interpretacji zachodzących w niej zjawisk spróbujemy prowadzić, uwzględniając ‘paradygmat smakowania’.

Cześć, mam na imię Elżbieta i jestem pasjonatką wszystkiego! Uwielbiam wykonywać wiele czynności na raz. Na tym blogu chciałabym opisać Wam to czym się zajmuję i jakie jest moje hobby 🙂

Ścieżki spacerowe

W rekreacyjnym zagospodarowaniu lasów komunalnych Warszawy dominują elementy liniowe. Sieć oznakowanych ścieżek spacerowych wynosi łącznie ponad 93 km. Na terenie lasów komunalnych zlokalizowanych jest sześć ścieżek dydaktycznych oraz cztery ścieżki zdrowia. Ścieżki dydaktyczne znajdują się na terenie Lasu Bemowo, Bielany, Bródno, Młociny, dwie ścieżki zlokalizowane są w obrębie Lasu Kabackiego. Z kolei ścieżki zdrowia stanowią jeden z elementów rekreacyjnego przystosowania takich lasów jak Las Bródno, Młociny i Bemowo, w obrębie którego występują dwie tego typu ścieżki. Poza elementami liniowymi w zagospodarowaniu rekreacyjnym lasów miejskich Warszawy duży udział mają elementy powierzchniowe, takie jak np. polany wypoczynkowe, parkingi itp. Polany wypoczynkowe obok ścieżek spacerowych można uznać za podstawowy element zagospodarowania rekreacyjnego lasów komunalnych. Polany wchodzą w skład zagospodarowania rekreacyjnego wszystkich przystosowanych do celów rekreacji lasów miejskich. Na terenie Lasu Bemowo zorganizowano siedem tego typu obiektów, po trzy polany wypoczynkowe znajdują się w obrębie Lasu Kabackiego, Lasu Koło i Młociny, w Lesie Bielany występują dwie polany wypoczynkowe, z kolei w Lesie Bródnowskim, Sobieskigo oraz Lindego – po jednej.

Cześć, mam na imię Elżbieta i jestem pasjonatką wszystkiego! Uwielbiam wykonywać wiele czynności na raz. Na tym blogu chciałabym opisać Wam to czym się zajmuję i jakie jest moje hobby 🙂

Zagospodarowanie

Około 31% wypoczywających za najbardziej potrzebne w lasach uznało polany wypoczynkowe, parkingi, czyli elementy powierzchniowe, a 24% ankietowych wskazywało na potrzebę organizowania na terenie lasów miejskich punktów wypoczynkowych przeznaczonych do krótkiego pobytu, punktów informacyjnych, widokowych itp. (elementy punktowe rekreacyjnego zagospodarowania lasu). Przeprowadzone badania wykazały ponadto, że lasy miejskie stanowią dogodne miejsce wypoczynku przede wszystkim ze względu na bliskie sąsiedztwo z miejscem zamieszkania (taką odpowiedź deklarowało 53% respondentów) lub ze względu na dobrą dostępność komunikacyjną (47% badanych). Jednocześnie 50% ankietowanych wskazywało, iż dostaje się do lasu pieszo, ponad 27% przyjeżdża samochodem, 23% korzysta z komunikacji miejskiej. Lasy miejskie Warszawy charakteryzują się znaczną presją rekreacyjną w porównaniu np. z lasami w strefie podmiejskiej. Wiąże się to ściśle z rozbudowaną miejską siecią komunikacji zbiorowej oraz bliskością dużych osiedli mieszkaniowych. Z tego punktu widzenia za najbardziej dostępne uznać należy Las Lindego, Las Bielany, Las Koło, Las Matki Mojej oraz Las Bródnowski. Lasy o złej dostępności komunikacyjnej położone z dala od osiedli mieszkaniowych, bez odpowiednich połączeń komunikacyjnych to: Las Nowa Warszawa, Henryków, Dąbrówka, Białołęka, Wydma Żerańska. Lasy te cechują się bardzo niskim stopniem zagospodarowania rekreacyjnego. Odrębną grupę stanowią lasy położone na granicy miasta – Las Bemowo, Kabaty, Sobieskiego, które są dostępne wyłącznie od strony Warszawy.

Cześć, mam na imię Elżbieta i jestem pasjonatką wszystkiego! Uwielbiam wykonywać wiele czynności na raz. Na tym blogu chciałabym opisać Wam to czym się zajmuję i jakie jest moje hobby 🙂
error: Content is protected !!