This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

Systematyczna aktywność

PRROS ma za zadanie zachęcić je i przekonać do systematycznej aktywności ruchowej. Osoby, które go ukończą, powinny znać różnorodne formy i zestawy ćwiczeń oraz umieć i chcieć je stosować zgodnie ze swoimi potrzebami i upodobaniami. A zatem celem PRROS jest promocja zdrowego stylu życia wśród osób starszych. Ludzie coraz częściej zdają sobie sprawę z konieczności podejmowania działań zapobiegających określonym chorobom. Chcieliby cieszyć się dobrym zdrowiem i samopoczuciem do późnych lat życia, ale nie wiedzą, jakie podjąć działania, żeby urzeczywistnić te pragnienia. U osób starszych małe zainteresowanie rekreacją, brak motywacji oraz potrzeby jej uprawiania wynika przede wszystkim z niewiedzy lub niedostatecznej informacji co do prozdrowotnej roli właściwie prowadzonej aktywności ruchowej, a także z braku hedonistycznych doznań wynikających z samego uczestnictwa w tego typu zajęciach.
W ramach promocji zdrowia uczestnictwo w PRROS stanowi pierwszy krok do zmiany stylu życia. Prozdrowotne zachowania, czyli odpowiednia aktywność ruchowa, właściwe żywienie, wypoczynek, higieniczny tryb życia – to najlepsza profilaktyka chorób, to lek najskuteczniejszy, najtańszy i bez działań ubocznych.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Aktywność ruchowa

Z danych ogólnopolskich wynika, że ponad 50% badanych deklaruje potrzebę ruchu, ale tylko 7% osób w wieku 60-64 lata i 0,6% w wieku 80 lat i więcej podejmuje regularną aktywność ruchową (Łobożewicz 1991). Powstaje więc pytanie: jak promować aktywność ruchową w tej grupie wiekowej, jak zachęcić osoby starsze do systematycznych działań rekreacyjnych? Brak odpowiedniej motywacji do systematycznej aktywności ruchowej z jednej strony i piętrzące się bariery utrudniające uczestnictwo z drugiej strony uświadamiają nam, że w promocji zdrowego stylu życia osób starszych przede wszystkim brakuje: właściwie prowadzonej polityki społeczno-zdrowotnej na wszystkich szczeblach zarządzania (w Sejmie i Senacie RP, w organach samorządowych i w środowiskach opiniotwórczych);
efektywnej edukacji zdrowotnej we wszystkich okresach ontogenezy; powszechnego dostępu do zajęć z zakresu kultury fizycznej zarówno kobiet, jak i mężczyzn po 60. roku życia, stosownie do ich możliwości zdrowotnych, sprawnościowych czy finansowych.
W Polsce nie ma jednolitego programu promującego aktywizację ruchową osób starszych. Proponowany Program Rekreacji Ruchowej Osób Starszych (PRROS) skierowany jest do mało aktywnych ruchowo kobiet po 60. roku życia, które do tej pory nie doświadczyły na sobie korzystnych efektów regularnej aktywności ruchowej i dlatego nie odczuwają potrzeby korzystania z tego rodzaju zajęć.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Rekreacja ruchowa starszych kobiet w środowisku miejskim

Harmonijny styl życia, zapewniający ludziom dobry stan zdrowia zarówno fizycznego, jak i psychicznego, określany jest w piśmiennictwie światowym terminem wellness. Jego hasło przewodnie brzmi: feel good – dobrze się czuć! Aby zachować dobrą kondycję psychofizyczną, niezbędna jest odpowiednia aktywność ruchowa, wpisana na stałe w styl życia człowieka. Jest to szczególnie ważne u osób starszych. Im człowiek jest starszy, tym większy wpływ na jakość jego życia, czyli sprawność, samodzielność i niezależność, mają regularne ćwiczenia fizyczne. Na świecie promuje się różnego rodzaju programy ćwiczeń propagujące zdrowy styl życia osób starszych, np. program aerobowy, siłowy, stretchingowy – zależnie od celu, upodobań i możliwości uczestników (.American… 1998; Clark 1998; Evans 1999; Kuński, Jegier 1999; Niedźwiecka-Kącik i in. 1998; Oja 1995; The WHO… 1997; Van der Bij, Laurant, Wensing 2002; Van Norman 1998). Schematów tych nie można jednak przekładać bezpośrednio na populację osób w podeszłym wieku w Polsce, gdyż inne są ich potrzeby, możliwości i oczekiwania.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Zadowalająca turystyka

Jednocześnie warto zaznaczyć, iż wyniki dotyczące procentowego uczestnictwa w działalności rekreacyjnej respondentów z Instytutu Turystyki nie są w pełni zadowalające. Każdy student III roku kierunku organizacja i turystyka w związku z wyższym poziomem świadomości powinien podejmować aktywność ruchową w czasie wolnym systematycznie 2-3 razy w tygodniu co najmniej przez 30-45 min, czego aktualnie nie można stwierdzić. W celu utrzymania oraz pogłębienia czynnego uczestnictwa studentów w procesie rekreacji należy w praktyce stosować poznane w trakcie badań czynniki motywacyjne. Organizując aktywne spędzanie czasu wolnego studentom z pozostałych instytutów, należy stwarzać sytuacje, które umożliwią im przeżycie radości, wzmocnienie poczucia własnej wartości, rozwój osobowości oraz dostarczą  informacji zwrotnej dotyczącej wszechstronnego rozwoju fizycznego. Zaangażowanie się osób prowadzących zajęcia pozwoli na wzrost świadomości studentów w tym zakresie, co znajdzie odbicie w pojawieniu się lub wzmocnieniu motywacji zewnętrznej oraz sprzyjać będzie jej transformacji na motywację wewnętrzną, która jest głównym motorem działania, a także umożliwi poszerzanie i utrwalanie pozytywnych postaw prorekreacyjnych.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
error: Content is protected !!