Charakterystyka produktów na rynku usług sportowo-rekreacyjnych

Modelowe ujęcie produktu sportowego zaproponowane przez P. Chelladu- raia (2001) wskazuje na istnienie sześciu następujących grup produktów wyróżnionych jako sportowe: dobra sportowe, uczestnictwo w zajęciach sportowych, widowisko sportowe, sponsoring sportowy, darczynność sportowa, idee sportowe. Ch. Gratton i P. Taylor (2000) połączyli wydzielone grupy produktów w dwie grupy podstawowe: dobra sportowe, do których zaliczyli produkcję wyposażenia, sprzętu odzieży sportowej oraz ich dystrybucję,
usługi sportowe, a wśród nich: widowisko sportowe, komercyjne zajęcia rekreacyjne, biznes sportowy (tj agencje konsultingowe itp.), media i sponsoring sportowy. J. Klisiński (1994), pisząc o produkcie sportowym, zwraca uwagę na jego usługowy charakter. Podkreśla on w swojej definicji zdrowotną rolę produktu sportowego, ale zauważa także, że „produkt sportowy bywa kompozycją usług
dóbr materialnych, te ostatnie odgrywają rolę uzupełniającą. W efekcie często nie jest on obiektem fizycznym, lecz pewnym pakietem usług, których nie można zweryfikować, dopóki się ich nie kupi i nie skonsumuje”.